تاریخچه

ارتفاعات موجود در اين پارك به همراه دشتهاي اطرافشان يكي از بهترين زيستگاه هاي حيات وحش اين ناحيه از ايران بشمار مي روند. آنچنانكه در تاريخ آمده است از زمان شاه عباس صفوي و بعد از آن بخصوص در دوره قاجاريه اين كوهها از شكار گاه هاي اين سلاطين بوده است، مخصوصا در اواخر قرن ۱۹ ظل السلطان برادر ناصر الدين شاه كه سالهاي متمادي حاكم اصفهان بوده در كتاب خاطرات خود مكرر از كلاه قاضي وشاهكوه به عنوان شكار گاه هاي خوب و غني ياد كرده است. جمعيت هاي قابل توجه از پازن و آهو و زيستگاههاي صخره اي و كوهستاني بي نظير در اين منطقه باعث شد تا در سال ۱۳۴۶ شوراي عالي شكار باني ونظارت برصيد وقت طي مصوبه شماره ۱ خود ارتفاعات نامبرده را با ۱۶ منطقه ديگر قرق اعلام كند. بعدها در سال ۱۳۴۹ و به دليل وسعت زياد، اين منطقه به دو بخش تقسيم شده است. قسمت جنوب شرقي و با عنوان پارك وحش شامل ارتفاعات كلاه قاضي، شيدان، ورپشت وقارنه بوده است و ناحيه شمال غربي با انتزاع كوه صفه از آن، منطقه حفاظت شده شاهكوه خوانده شد. در سال ۱۳۶۹ با توجه به توسعه صنعت و كشاورزي و باغداري ومسائل نظامي در جنوب اصفهان منطقه شاهكوه آزاد اعلام شد و پارك وحش كلاه قاضي هم عنوان پناهگاه حيات وحش به خود گرفت و در نهايت در سال ۱۳۷۴ براساس مصوبه شماره ۱۴۴ مورخ ۶/۷/۷۴ شورايعالي حفاظت محيط زيست، سطح حفاظت ۴۷۱۸۴ هكتار از منطقه به پارك ملي ارتقاء يافت و ۳۷۲۷ هكتار آن نيز به صورت پناهگاه حيات وحش باقي ماند.


ثبت پارک ملی کلاه قاضی



پس از فراز و نشیب‌های بسیار در سال ۱۳۷۴ با پیگیری‌های مستمر و حل مسئله دامداران توسط نهادهای عضو شورای کشاورزی استان و با اعتبارهای پیش بینی شده در راستای اسکان عشایر از طریق اداره کل امور عشایر استان اصفهان طی مصوبه شماره ۶/۷/۷۴ شورای عالی محیط زیست به عنوان پارک ملی ثبت و معرفی شد.

منبع:
savosh.com
iew.ir/دیده بان محیط زیست و حیات وحش ایران